راهکارهایی برای حل بحران دوره نوجوانی

همشهری آنلاین/ «یاد روزهای بارداری می افتم و شوری که برای بزرگ کردنش در سر داشتم. چه ذوقی کردم از اینکه دکتر گفت دختر است! وقتی که کودک بود، چه نشاطی در رابطه مان حاکم بود؛ با خودم فکر می کردم که خدا را شکر یک دوست همیشگی پیدا کرده ام. اما چه زود احساس خوشایندم تبدیل به یک نگرانی دائمی شد! نگرانی از رابطه ای که روزبه روز از هم دورتر می شود. حال که نوجوان شده روزبه روز می بینم که چقدر همدیگر را نمی فهمیم. گاهی چنان از من دوری می کند و هر تلاش من را برای نزدیک شدن، رد می کند که حس می کنم از من بدش می آید. وقتی از مدرسه به خانه می آید، برخلاف گذشته که تا می رسید کل روز را برایم تعریف می کرد، هیچ حرفی نمی زند و به نظرم چیزهایی مهمی در دل دارد که به من نمی گوید. خلاصه اینکه نه تنها با من دوست نیست، بلکه با این همه جر و بحث و سوءتفاهم، گمان کنم روابط مادر و فرزندیمان هم دیگر برایش اهمیت ندارد». این درددل های یک مادر است که متوجه تغییرات رابطه اش با فرزند نوجوانش شده و بابت آن احساس نگرانی می کند. نوجوانی یک دوره خاص از رشد است که ویژگی های منحصربه فرد خود را دارد. ویژگی هایی که درصور ...