طی مطالبی راجع به انواع پرده ی بکارت ، اشتباهات شما راجع به پرده بکارت توضیح داده ام.
گرفتن گواهی سلامت بکارت از مسایلی است که ذهن بسیاری از دختران و پسران را درگیر خود کرده است . اولین چیزی که لازم میدونم بنویسم این هست که گرفتن یا نگرفتن این نامه بستگی به فرهنگها و افکار مختلف دارد. پس اینقدر توی سوالات از من نپرسید که :
من هیچ نظری راجع به سوالات بالا ندارم. چون اینکه اهمیت این برگه چقدر کم یا زیاد است، بستگی به فرهنگهای شما دارد. اما راجع به معاینه ی پرده بکارت باید بدانید به هیچ عنوان توصیه نمیکنم که خودتان را معاینه کنید. چون اولا این معاینه اصلا صحیح نیست و خطاهای زیادی دارد. در ثانی ممکن است طی معاینه به نوعی به خود آسیب بزنید.
به چه کسی و با چه کسانی و با چه مدارکی مراجعه کنم؟
شخصی که قانونا 18 سال به بالا است می تواند به تنهایی جهت چکاپ هر جای بدن خود (از جمله پرده ی بکارت ) به ماما یا پزشک زنان مراجعه کند. متاسفانه گاهی دیده می شود برخی همکاران و پزشکان از پذیرفتن دختران مجرد به تنهایی جهت ویزیت خودداری می کنند. خب مگر دختر مجرد مشاوره و راهنمایی و چکاپ نیاز ندارد؟
اگر برای چک سلامت پرده ی بکارت مراجعه می کنید دو حالت دارد :
پاسخ کتبی – .پاسخ شفاهی
اگر قرار باشد من ِ نوعی داخل مطب به شخصی گواهی بکارت صدور کنم لازم است که هویت ش را با عکس و مدارک شناسایی مثل شناسنامه و کارت ملی چک کنم.
برای انجام معاینه پرده ی بکارت از یک فرد بالغ (خصوصا اگر به تنهایی مراجعه کرده باشد) یک رضایت نامه کتبی می گیرم که این درخواست خودش بوده جهت اینکه پرده ی بکارت ش را چک کنم.
پس از چک کردن مدارک با شخص موجود، برگه گواهی بکارت در 2 نسخه نوشته شده که یکی تحویل معاینه شونده داده می شود. دیگری نزد من می ماند. یک قطعه عکس به هر کدام از نامه ها ضمیمه شده و مهر را طوری می زنم که نصف آن روی عکس قرار بگیرد. اثر انگشت فردی که معاینه کرده ام را روی برگه می گیرم.
داخل گواهی سلامت بکارت تقریبا با این جمله بندی توضیح می دهم : " گواهی می شود در تاریخ ------ و ساعت ---- پس از اخذ رضایت کتبی از شخص --- ساله به نام ---- و کد ملی ----، صاحب عکس فوق و اثر انگشت ذیل، و پس از احرازهویت و تطبیق با مدارک شناسایی در حضور---- معاینه پرده ی بکارت به عمل آمده و ----------- . "
خب توضیح دادم که من جهت اصل انجام این کار و چرایی این کار نظری ندارم. اما پرده ی بکارت یک سند و مدرک برای یک دختر می باشد و فقط باید نزد خودش باشد. بنابراین گواهی فقط و فقط تحویل به خود شخص (که سن قانونی دارد) می شود. نه همراهش،نه مادرش ، نه نامزدش. اینکه در این نامه چه چیزی نوشته شده را هم شفاها به کسی جز صاحب نامه توضیح نمی دهم. اصل رازداری باید برقرار باشد و حتی منشی و دستیار معاینه کننده نباید راجع به سلامت یا عدم سلامت بکارت شخص اطلاعات داشته باشند.
در این موارد مستقیما به پزشکی قانونی مراجعه کنید تا علاوه بر چک سلامت پرده ی بکارت شما، موضوع را پیگیری کنند. از پیگیری این موضوعات نترسید. پدر و مادران عزیز اگر خدای نکرده این موارد برای عزیز شما پیش آمد از پیگیری کردن نهراسید و فرزندتان را سرزنش نکنید .
اصولا آدمیزاد با هر جای بدنش می تواند فرد دومی را به ارگاسم برساند! گواهی پرده ی بکارت فقط رابطه ی واژینال را مشخص می کند. اما هرگز نمی توان با این معاینه تشخیص بدهیم آیا فردی در گذشته هیچ گونه تماس بدنی ، دهانی و ..داشته است یا نه !
گواهی بکارت فقط برای دخول های واژینال صادر می شود.
مقعد فقط توسط پزشکی قانونی و در موارد خاص(که خواسته شده باشد) چک می شود.
دهان و پستان و دست و پا و ...سایر اعضا و جوارح را نمی توان از نظر تماس با فرد مخالف چک کرد! (و اصلا نمیدانم چرا این کار باید انجام شود و اصلا بهش فکر شود!)
اگر کوچکترین شکی در معاینه ام داشته باشم ، هیچ نامه ی کتبی ای صادر نمی کنم. این به معنی " عدم بکارت " نیست .
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان